|
De Vrienden van de Hoge Veluwe
feliciteren het Nationale Park de Hoge Veluwe met hun 75 jarig bestaan
... en ....
bij een verjaardag hoort een cadeautje.
Maar wat is nu een leuk en passend cadeau, was de vraag welke in de Algemene Bestuursvergadering van de Vrienden – nog in zijn oude samenstelling – werd gesteld. "Een wat meer 'passende' zonnewijzer?" Er staat nu een roestvrij stalen zonnewijzer op de sokkel in de Meditatietuin. Dit harmonieert niet goed met de naar schatting 250 jaar oude
sokkel van Belgisch graniet, met alle tekens van de dierenriem afgebeeld. Het voorstel vindt bijval en een projectgroepje bestaande uit Jaap Norg, Marry Woudenberg en Henny Rave, gaat verder met de nadere uitwerking van het idee.Het genoemde drietal doet het nodige speurwerk op internet en komt uiteindelijk terecht bij het bedrijf WT Design in Nuenen, gespecialiseerd in zonnewijzers. Het bedrijf wordt bezocht, waar meerdere modellen met diverse afwerkingen zijn tentoongesteld. Onze voorkeur gaat uit naar de modellen met een combinatie van klassiek en strak design, geheel uitgevoerd in messing met als nabehandeling brons gebeitst. De buitenlucht zal de zonnewijzer in de loop van de tijd nog meer doen verkleuren, wat een positief effect heeft. De keuze wordt gemaakt met dit bedrijf in zee te gaan. Maar hoe nu verder?! Cadeautjes hoor je van te voren niet te verklappen, maar hoe verwissel je zonder dat het wordt gemerkt, de oude zonnewijzer voor de nieuwe. En zou het Park er wel blij mee zijn?! Daarom toch maar een tipje van de sluier opgelicht bij de directie van het Park en de reactie is verrast en positief. Alleen één puntje. De zonnewijzer staat in de meditatietuin en het plan is de
meditatietuin te laten vervallen. Het Park wijst als nieuwe locatie voor de zonnewijzer een plek aan op het grasveld naast de oude beuk bij de Pampel. Zo staat de zonnewijzer weer in de nabijheid van De Pampel, in de buurt van de plek waar hij eens heeft gestaan volgens een oude ansichtkaart met als poststempel 1942.De projectgroep heeft ook op zich genomen er voor zorg te dragen dat de sokkel wordt verplaatst. En dat heeft zowel letterlijk als figuurlijk 'heel wat voeten in aarde'. De projectgroep wordt uitgebreid met Jan Snoijink, want bij deze operatie zijn meer 'technische ogen', en vooral wat meer 'handen uit de mouwen' en (man)kracht nodig.
Een verslag:
Vrijdag 4 juni:
De oude zonnewijzer was inmiddels al ter plekke door Jaap verwijderd van de sokkel.
Vandaag moet de sokkel worden uitgegraven. De uitvoerders Jaap, Jan en Henny en deze dag bijgestaan door Gerhard Kuit storten zich op de graafwerkzaamheden. Maar dat valt tegen! Er blijkt een grote klomp beton als fundering onder de sokkel te zitten van ongeveer 40 x 50 x 50 cm. Vol goede moed probeert het team de betonvoet te ondergraven, met de opmerking naar Henny dat zij wel erg kleine schepjes zand verplaatst. Dit wordt later weer teniet gedaan door de prijzende woorden over haar technisch – door haar vertaald in logisch – inzicht.
Onder de graafwerkzaamheden wordt bedacht om via 'hefboom-werking' de sokkel uit de kuil te
lichten. Balken en palen worden aangesleept en onder de fundering geplaatst voor zover dat mogelijk is. Om te heffen is tegenwicht nodig en dat was in alle soorten menselijk gewicht aanwezig. Het lukt. Stukje bij beetje begint de sokkel met fundering schuin te hangen en plotsklaps te kantelen. Een spannend moment want de sokkel mag natuurlijk niet beschadigen. De sokkel geeft zich gewonnen en maakt een zachte landing op het gras. Maar zonder de fundering. Deze breekt af en rolt terug in de kuil. Zonder fundering"Mooi, heel mooi", is de conclusie. De fundering hoeft niet opnieuw gebruikt te worden en heeft in wezen zijn eigen graf gekozen. Maar het belangrijkste is dat de sokkel niet is beschadigd. Met alweer vindingrijke trucs wordt hij op een pallet geplaatst en vastgesjord met spanbanden. Het team kijkt met voldoening naar het resultaat van deze dag. Een sokkel gereed voor transport. En de fundering? Foetsie. Op de plek waar de zonnewijzer stond zijn alleen maar wat aangetrapte graszoden te zien en wat zand.Maandag 7 juni Op de aangewezen locatie tegenover de Pampel – een piketpaaltje geeft de juiste plaats aan - wordt de plek in gereedheid gebracht waar de sokkel moet komen te staan. De nieuwe fundering bestaat uit
2 lagen gewassen grindtegels, die worden verlijmd. Daaronder wordt een laagje wit zand aangebracht, dat door Jan en Jaap 'ergens' wordt gehaald. Er ontstaat daarna enige discussie of het nu stuif- of dekzand is. Henny staat er op dat er een kuiltje in het zand wordt gemaakt, voordat de tegel wordt gelegd. "Dat hoort zo" alleen op het 'waarom" volgt geen antwoord. "Doe nou maar".Na het sein 'fundering gereed' vervoert de Parktractor, bestuurd door Martin Koops, de sokkel vanaf de werkplaats naar de Pampel. Martin weet de tractor zo te manoeuvreren dat de sokkel boven de fundering komt te hangen en heel voorzichtig wordt hij het behulp van plaatsen gebarentaal van 3 mensen door Martin
![]() op de fundering geschoven. En .... hij staat ook nog eens helemaal waterpas en de dierenriemen op de sokkel wijzen naar de juiste waterpas windstreken. Nadat de graszoden weer op hun plaats zijn gelegd haalt Jaap een emmer water bij de Pampel om de plaggen wat aan te moedigen gewoon weer verder te groeien. Ook dit deel van de klus is naar wens geklaard. teamwork
Of het nu verborgen emoties zijn of blijheid over het goede verloop, Jan en Jaap barsten zang
spontaan uit in gezang en dans op het lied "There is a hole in the bucket, dear Lisa,dear Lisa. Henny staat er bij en kijkt er na en legt dat ook maar even vast op de camera, jammer genoeg zonder geluidsopname.Woensdag 9 juni
De nieuwe zonnewijzer wordt geplaatst onder toezicht van Jaap en Jan. Zij bewaken dat
de zonnewijzer in de goede richting wordt geplaatst en goed verankerd wordt. De zonnewijzer wordt ingepakt tot het moment van 'overhandiging' dat plaats vindt op 11 juni 2010 tijdens de vrijwilligersdag op landgoed Twickel. Onze voorzitter Jan Trapman gaat daar het cadeau symbolisch in de vorm van een foto aan de directie van het Park overhandigen. Gelijktijdig zal ter plekke in het Park de zonnewijzer worden uitgepakt door een medewerker van het Park.Het projectteam cadeau Park
![]() Marry Woudenberg
Henny Rave
Jan Snoiijnk
Jaap Norg
PS: de oude Zonnewijzer zal worden opgeknapt en daarna worden geplaatst bij ons Verenigingsgebouw de Kemperberg.
Een fotoverslag is te vinden in het Fotoalbum.
|

Archief
sokkel van Belgisch graniet, met alle tekens van de dierenriem afgebeeld. Het voorstel vindt bijval en een projectgroepje bestaande uit Jaap Norg, Marry Woudenberg en Henny Rave, gaat verder met de nadere uitwerking van het idee.
meditatietuin te laten vervallen. Het Park wijst als nieuwe locatie voor de zonnewijzer een plek aan op het grasveld naast de oude beuk bij de Pampel. Zo staat de zonnewijzer weer in de nabijheid van De Pampel, in de buurt van de plek waar hij eens heeft gestaan volgens een oude ansichtkaart met als poststempel 1942.
lichten. Balken en palen worden aangesleept en onder de fundering geplaatst voor zover dat mogelijk is. Om te heffen is tegenwicht nodig en dat was in alle soorten menselijk gewicht aanwezig. Het lukt. Stukje bij beetje begint de sokkel met fundering schuin te hangen en plotsklaps te kantelen. Een spannend moment want de sokkel mag natuurlijk niet beschadigen. De sokkel geeft zich gewonnen en maakt een zachte landing op het gras. Maar zonder de fundering. Deze breekt af en rolt terug in de kuil.
Zonder fundering"Mooi, heel mooi", is de conclusie. De fundering hoeft niet opnieuw gebruikt te worden en heeft in wezen zijn eigen graf gekozen. Maar het belangrijkste is dat de sokkel niet is beschadigd. Met alweer vindingrijke trucs wordt hij op een pallet geplaatst en vastgesjord met spanbanden. Het team kijkt met voldoening naar het resultaat van deze dag. Een sokkel gereed voor transport. En de fundering? Foetsie. Op de plek waar de zonnewijzer stond zijn alleen maar wat aangetrapte graszoden te zien en wat zand.
oude zonnewijzer vanaf is gehaald mooi recht, er wordt gebikt en geëgaliseerd, want een gedeelte van de oude voet van de zonnewijzer gaat dienen als 'houvast' voor de nieuwe zonnewijzer. De hand en spandiensten van Henny worden gewaardeerd (waar is de waterpas, waar is de rolmaat en de waterpomptang) zeker als er na een ijselijke krijs van Jan ook nog een vakkundig pleistertje op een verwonding geplakt wordt.
2 lagen gewassen grindtegels, die worden verlijmd. Daaronder wordt een laagje wit zand aangebracht, dat door Jan en Jaap 'ergens' wordt gehaald. Er ontstaat daarna enige discussie of het nu stuif- of dekzand is. Henny staat er op dat er een kuiltje in het zand wordt gemaakt, voordat de tegel wordt gelegd. "Dat hoort zo" alleen op het 'waarom" volgt geen antwoord. "Doe nou maar".

spontaan uit in gezang en dans op het lied "There is a hole in the bucket, dear Lisa,dear Lisa. Henny staat er bij en kijkt er na en legt dat ook maar even vast op de camera, jammer genoeg zonder geluidsopname.
de zonnewijzer in de goede richting wordt geplaatst en goed verankerd wordt. De zonnewijzer wordt ingepakt tot het moment van 'overhandiging' dat plaats vindt op 11 juni 2010 tijdens de vrijwilligersdag op landgoed Twickel. Onze voorzitter Jan Trapman gaat daar het cadeau symbolisch in de vorm van een foto aan de directie van het Park overhandigen. Gelijktijdig zal ter plekke in het Park de zonnewijzer worden uitgepakt door een medewerker van het Park.