De Vrienden van de Hoge Veluwe
feliciteren het Nationale Park de Hoge Veluwe met hun 75 jarig bestaan
... en ....
bij een verjaardag hoort een cadeautje.
Maar wat is nu een leuk en passend cadeau, was de vraag welke in de Algemene Bestuursvergadering van de Vrienden – nog in zijn oude samenstelling – werd gesteld. "Een wat meer 'passende' zonnewijzer?" Er staat nu een roestvrij stalen zonnewijzer op de sokkel in de Meditatietuin. Dit harmonieert niet goed met de naar schatting 250 jaar oude

sokkel van Belgisch graniet, met alle tekens van de dierenriem afgebeeld. Het voorstel vindt bijval en een projectgroepje bestaande uit Jaap Norg, Marry Woudenberg en Henny Rave, gaat verder met de nadere uitwerking van het idee.
Het genoemde drietal doet het nodige speurwerk op internet en komt uiteindelijk terecht bij het bedrijf WT Design in Nuenen, gespecialiseerd in zonnewijzers. Het bedrijf wordt bezocht, waar meerdere modellen met diverse afwerkingen zijn tentoongesteld. Onze voorkeur gaat uit naar de modellen met een combinatie van klassiek en strak design, geheel uitgevoerd in messing met als nabehandeling brons gebeitst. De buitenlucht zal de zonnewijzer in de loop van de tijd nog meer doen verkleuren, wat een positief effect heeft. De keuze wordt gemaakt met dit bedrijf in zee te gaan.
Maar hoe nu verder?! Cadeautjes hoor je van te voren niet te verklappen, maar hoe verwissel je zonder dat het wordt gemerkt, de oude zonnewijzer voor de nieuwe. En zou het Park er wel blij mee zijn?!
Daarom toch maar een tipje van de sluier opgelicht bij de directie van het Park en de reactie is verrast en positief. Alleen één puntje. De zonnewijzer staat in de meditatietuin en het plan is de

meditatietuin te laten vervallen. Het Park wijst als nieuwe locatie voor de zonnewijzer een plek aan op het grasveld naast de oude beuk bij de Pampel. Zo staat de zonnewijzer weer in de nabijheid van De Pampel, in de buurt van de plek waar hij eens heeft gestaan volgens een oude ansichtkaart met als poststempel 1942.
De projectgroep heeft ook op zich genomen er voor zorg te dragen dat de sokkel wordt verplaatst. En dat heeft zowel letterlijk als figuurlijk 'heel wat voeten in aarde'. De projectgroep wordt uitgebreid met Jan Snoijink, want bij deze operatie zijn meer 'technische ogen', en vooral wat meer 'handen uit de mouwen' en (man)kracht nodig.